Het is druk bij de haringkar.
De Hollandse Nieuwe is binnen, vandaar.
Alle mensen willen nu een zilveren vriendje in hun keelgat hangen.
Ik moet er ook eentje hebben.
Niet omdat ik er trek in heb, maar omdat 't ongeboren brein er zo fijn van groeit en bloeit.
Baby wordt daar heul slim van, zeggen ze.
Een dikke dame aait met haar vette vishanden over mijn buik.
"Hoe lang nog?" kirt ze.
"Nog vier," zeg ik trots.
"Vier weken?"
"Neeee, vier maanden."
"Kind, je staat op springen!" roept de vrouw. "Wat ben je al DIK!"
"U ook," zeg ik
De vette gladjakker glibbert mijn smuichel in.
Walgelijk is het.
'Binnen blijven, binnen blijven," repeteer ik als Oosters mantra.
Ik kauw en slik, kauw en slik.
De Baby spartelt in het vooronder.
Als een heul slim zilvervisje.