Justin Nozuka is wat mij betreft een heule grote ontdekking; die man zingt 't kippevel in je nek. Amper 18 jaar, Canadees met Japanse twist (vandaar die achternaam) en 't debuutalbum "Holly" heeft de schat opgedragen aan z'n moeder. 
"Oh momma" is zooo'n hemeltergend prachtig liedje..maar gelukkig zingt Justin niet alleen over z'n ma.
Fijne soul in "After tonight" en diep zoet leed in "Supposed to grow old"

Waanzinnig mooie plaat..

Teugjes is een vrouw die overal waar je haar tegenkomt de indruk wekt zojuist ontsnapt te zijn uit een slachthuis. Ze heeft de oogopslag van een dood varken en straalt de warmte uit van een koelvriescombinatie. Als Teugjes begint te praten hoor je het krassen van nagels over een schoolbord. Mannen moeten dan ook weinig van haar hebben, ze lopen het liefst met een boogje om haar heen. Pasgeleden heeft ze haar haren laten blonderen bij de thuiskapper, maar in het tl-licht van haar kantoortje slaat dat groenig uit, dus ook dat is niet zo'n succes.
Gelukkig heeft mevrouw Teugjes M-A-C-H-T.
Elke week komen er dertig stumperds naar haar kantoor. Allemaal zouden ze dolgraag willen worden toegelaten tot de Koninklijke Blauwe Vliegbrigade. En Teugjes is degene die bepaalt wie er wordt aangenomen. De dienstbare, hartelijke jongens en meisjes met hart voor de zaak. De toegewijde teamworkers; die maken een kans.
Er komt een opgedoft type het kantoor binnengewandeld.
Ze draagt een knalblauw sjaaltje, maar daar prikt Teugjes meteen doorheen.
"Jij wannabee," denkt ze vol minachting.
De vrouw glimlacht naar Teugjes, op kokette wijze.
Ook daar is Teugjes niet zo van gediend.
Ze bespeurt een begerige blik in de ogen van de vrouw. Het lijkt haar zonneklaar dat dit wicht uit is op de hardbodies van de Koninklijke piloten. De fijne fly-guys in wie Teugjes zelf haar scheve tanden weleens zou willen zetten, maar die spijtig genoeg geen sjoege geven als zij voorbij komt paraderen. Ze ruikt de honger van de vrouw naar paradijselijke oorden, naar appetijtelijke businessclass-reizende zakenmannen. Ze voelt hoe de vrouw niet kan wachten om zich in zo'n kek, blauw pakje te wurmen en de sjooow te stelen; op oorlogspad te gaan. De vrouw lijkt haar niet het type dat blij-lachend kotszakjes in ontvangst zal nemen. Ook zou er zich, op duizend kilometer hoogte, weleens een catfight kunnen ontpoppen. Want de vrouw lijkt haar geen teamworker.
Bij lange na niet zelfs.
"Heb je op korfbal gezeten?" vraagt ze.
De vrouw schudt haar hoofd en Teugjes zet een dikke streep door het sollicitatieformulier.
"Einde verhaal, smerige glamourpoes," denkt ze grimmig bij zichzelf.

De f*ckin' pollen hebben weer toegeslagen.  

Gistermiddag tijdens 't vijfde uur van m'n sjooow zei ik daarom vooral heel veel dingen als: "Bluwbluwbluw." en "Grrmfpphbrrruw" Ik had plotsklaps 't spraakvermogen van een kachellamme.
Vannacht lag ik eerst te blaffen als een dolle hond om daarna stuiptrekkend te lurken aan mijn grote vriend: meneer Natterman.
Gelukkig wist Natterman 't kippestrotje uiteindelijk te smeren met zijn zachte, warme stroop. Die shit zit volgestouwd met heerlijke stoffen als codeine en broom, dus ik viel zoet-mijmerend in een heule diepe slaap en droomde tevreden glimlachend van gebronsde hardbodies, felgekleurde regenbogen en de heerlijkste slagroomtaarten. (Ik ken serieus iemand die verslaafd is geweest aan hoestsiroop. En ik kan dat snappen na vannacht)

 

9.15u. De telefoon gaat.
"Hallo!" grom ik met gebroken ochtendstem.
Het is een tijdje stil.
Dan klinkt er een reutelend gesnotter.
"Ik ben zie-iek.." bibbert een zielig kinderstemmetje.
Het is mijn 3-jarige petekind Nili.
"Och schat, toch!" roept Petemoei geschrokken. "Wat heb je?"
"Koorts en heule slappe benen."
"Ach lieverd. Wat naar!"
"Wil je een liedje voor me zingen?"
Natuurlijk wil Petemoei dat.
De tjoen van Maja de Bij, dat doet de blinden zien, de doven horen en de lammen dansen.

Later vandaag gaat de telefoon nog een paar keer. Steeds opnieuw wil de zieke het liedje horen en elke keer zet Petemoei het op een zingen, met lange uithalen en mooie trillertjes in haar glasheldere engelenstem.
"Vond je het mooi?" informeert Petemoei als zij is uitgezongen over Maja.
"Ja," snift het kind. "Het gaat alweer een bijtje beter."

Morgen in mijn 100%NL-sjooow rond 14.45u.: Raad de tv-tjoen!

Vanmiddag theedrinken bij Sky Radio, met Ad Valk (top-nieuwslezer en all-time-hero) En hatsjikidee; ik knal d'r meteen maar even 'n stralend kiekje tegenaan, uit die goeie, ouwe tijd.