Lieve Anna Nicole,

Gaan golddiggers ook naar de hemel?
Ik hoop het wel.
Ik hoop ook dat je daar je ouwe echtgenoot weer terug ziet.
Dat hij je zit op te wachten in z'n rolstoel en 't uitkraait als hij je in de smiezen krijgt. Vrouwen met grote borsten zien ze daar graag, want dat maakt de hemel nog net iets hemelser. En je echtgenoot heeft er natuurlijk niet lang van mogen genieten. Die heeft z'n leven lang naar olie geboord en toen jij hem verleidde was hij figuurlijk al 't hoekie om.
Ik hoop ook dat je zoon er is. 
En dat jullie met z'n drietjes slagroomtaart eten en harp spelen en dat je je nooit meer druk hoeft te maken om slaappillen en erfenissen en Marilyn Monroe. Dat Marilyn iets smallere kaken had en vollere lippen en dat je nooit helemaal precies op haar kon lijken.
Dat dondert nu allemaal niet meer.

Ik hoop dat ze er uit komen.
De twee mannen die niet zeker weten wie de vader is van je kleine baby-dochtertje. Want het zou wel fijn zijn als het meisje tenminste nog een pappa heeft die voor haar kan zorgen.

Dag Anna Nicole, dag mooie, gekke vrouw.
 

Mijn vader en ik rijden naar een afgelegen industriegebied.
Daar heeft hij jaren geleden ook met mijn broer geoefend.
Nu ben ik aan de beurt.
Het terrein dat hij in gedachten heeft zit potdicht. Overal staan hekken-met-prikkeldraad en er lopen mannetjes met waakhonden voorbij. Ze kijken nogal dreigend uit hun ogen.
"Verdomme," zegt mijn vader.
We rijden langs een erf. 
Met kuilen en plassen en geparkeerde vorkheftrucks.
Maar geen hekken te bekennen. 
Laat staan boze mannetjes.
 We parkeren de auto in het midden van het erf, stappen uit en wisselen van plaats.
Mijn vader legt uit waar alles voor dient.
"Zo zet je 'm in z'n twee en zo in z'n vrij," wijst hij.
Ik knik ernstig.
Versnellen, weetjewel.
Dat moet binnenkort allemaal gesnejen koek zijn.
"Starten maar," zegt mijn vader, "Laat die koppeling rustig omhoog komen en geef maar eens voorzichtig een dotje gas."
De auto schiet met een rotgang naar voren.
"Minder gas!" roept mijn vader, "Veel minder, joh!"
Ik doe braaf wat hij zegt.
Doseren, dat is het woord.
IK RIJ. IK CHAUFFEER!
Niet op de kermis in een lullig botsautootje, maar in the f*kkin' REAL thing!
Ik maak een paar scherpe bochten.
"Even het stuur in de vingers krijgen," brom ik stoer.
Terwijl ik een paar figuren probeer te rijden: een acht, een haarspeldbocht en een vierkant, schieten er ineens van alle kanten mannetjes het erf op. Ze dragen blauwe overalls en lopen naar de vorkheftrucks.
"Denk om die mannetjes!" schreeuwt mijn vader. "DENK OM DIE MANNETJES!!"
Ik geef het stuur een slinger en weet ze nog net te ontwijken.
"Ze hebben het door," zegt mijn vader. "Ze weten donders goed dat wij jou hier auto leren rijden.
Da-ag!"
Hij zwaait vriendelijk naar de blauwe mannetjes.
Ze zwaaien niet terug.
Ik scheur met hoge snelheid door een diepe plas. Het water spat tegen de ramen. Vieze, bruine druppels.
"Was dat nou nodig, joh?" roept mijn vader geergerd.
Ja, dat was eigenlijk wel even nodig.
Cool.

"Met Ruu-uud!"
"Goeienavond, met je bovenbuurvrouw."
"Hoi-hoi!"
"Ik kan weer niet slapen."
"Och meissiemeis.."
"Ik hoor de hele tijd doef-doef-doef. En mijn bed trilt mee op de maat."
"Maar de frituurwalm is wel verdwenen uit je slaapkamer?"
"Ja, die is weg. En de gebakken sucadelappen-meur ook."
"En de sigarettenlucht?"
"Weg."
"Oh meid, wat ben ik daar blij om, wat ben ik daar BLIJ om..O-o-o-ooo! Ik heb kromgelegen voor die afzuigers, maar ze hangen eindelijk!"
"Ja, dat is heel fijn. Maar nu hoor ik dus steeds dat ge-doef. Heb je een beatbox gekocht ofzo?"
"Een BEATBOX?? Welnee, meid!"
"Loopt er iemand op een trommel te slaan dan?"
"Kind, ik heb alleen een pianist en een zangeresje binnen vanavond. Hoe kan jij dan ge-doef horen?"
"......"
"Weetjewat, kom gewoon eens een avondje eten. Als er een mooi optreden is. En dan zie je met eigen ogen hoe gezellig we het hier hebben! Is er iemand die je heel lief vindt?"
"Eh, ja...mijn vader."
"Nou, dan kom je fijn met je vader een avondje kijken. En ga nu maar weer lekker slapen, he!"
"Dat lukt dus niet door dat ge-doef!"
"Ik ga er meteen even naar kijken, meid, want dat vind ik nou rot voor je. Wacht effetjes...Heey, hoor je dat? Het wordt al minder!"
"O ja.."
"Nou, doeidoei!"
"De gevoegelijke vinkentering voor je."
"Zei je nog wat, meis?"

Het was een kort nachtje.

"Spreek ik met de flirtmaster?"
"Zeker, daar spreek je mee. En met wie spreek ik?"
"Eh..met Nienke. Ik ben van de radio. Van 100%NL. Kent u dat?"
"Nee, daar heb ik nog nooit van gehoord, Nienke."
"Oh. nou, er zijn wel meer mensen die ons nog niet kennen (giechelt stompzinnig)..zou ik u misschien een keer mogen interviewen?"
"Natuurlijk Nienke. Dat lijkt me erg leuk!"
(...)
"Bent u nu met mij aan het flirten?"
"Hoezo, Nienke?"
"Nou, omdat u steeds achter elke zin mijn naam zegt."
(zucht) "Flirten is een heel breed begrip, Nienke. Flirten doe ik ook bij de bakker als ik een brood bestel. Flirten is in feite een way of life."
"En daarom bent u ook master natuurlijk."
"Je slaat de spijker op z'n kop, Nienke!"
"Kunt u mij heul goed leren flirten? Dat ik ook master wordt? Masteres in mijn geval?"
(grinnikt geamuseerd) "Ik zal zien wat ik voor je kan doen, Nienke!"

Morgen is de flirtmaster te gast in de sjooow.
Met gouden tips voor de kneuzen onder ons, maar ook met fijne knepen voor de "been there-done that"-flirtert.
"We gaan het bijvoorbeeld hebben over aanrakingen," vertelt de Master. "Hoe ver ga je tijdens het eerste contact? En dan kijken we hoe jij daar op reageert, Nienke."
"Jaha, FIJNE KNEPEN, Haha!"

(.......................)

Morgen tussen 11.30 en 12.00u. op 100%NL

Hoe cool!!
Wie zou zich geen eigen AD wensen?
Zie ik net bij Lex dat wij 't notabene voor mekaar hebben!
De reclamecampagne van 100% NL groeit en bloeit..

"Hoe is 't nou toch met de mannen?" vraagt een loglezeres zich af.
"Kun je daar niet weer eens iets over schrijven? Of gebeurt er niks?"

"Gebeurt er niks?" is net zoiets als aan een aap vragen of hij een banaan lust.
Er gebeurt vanalles, beste mensen!
Hell Yeah!
Over drie weken vertrek ik naar Turkije, naar het superdeluxe ultra-all-inclusive-resort(5*) waar ik een fijne suite heb geboekt, waar ze stoombaden hebben-met-eucalyptusolie en waar ik me ongans kan vreten aan de baklava.
Normaalgesproken zou ik me nu al ernstig verkneukelen over het vermoedelijke mannelijk schoon ter plaatse. Ik zou mijn snode pijlen richten op de allerknapste ober/badmeester/ animator/general manager van het resort. En dan parmantig in mijn rode bikini rond 't zwembad paraderen en af en toe besmuikt glimlachen. Hij zou vervolgens bloemen naar mijn kamer sturen. En schalen vol baklava. En op 't einde zichzelf. 
Even tussen u en mij; de plannen zijn ineens 'n tikkie gewijzigd.
Er is namelijk een aardige man in 't zoete leven opgedoken.
Ik kan niet teveel over deze vriendelijke paljas loslaten, aangezien ik weet dat hij dit logje vaak bezoekt.
Maar laten we het zo verpakken;
De Baas Probeert Mij Te Temmen. 
Is dat zo moeilijk? vragen sommige lezers zich nu af.
Bent u zo'n lastig vrouwtje? Dat u werkelijk GETEMD moet worden?
Met een zweep en vijfendertig stokslagen?
Ja.
Westerhof heeft namelijk snel ergens tabak van.
En als zij een man uitkiest, doet zij dat immer op vrij belachelijke en sneue wijze.
Zij valt normaalgesproken op:
-Overjarige Weense worka(lco)holics,
-bezette brandweermannen uit de Australische woestijn,
-Franse hotelmanagers-met onverwerkte-oorlogstrauma's,
-Vastgebakken radiodj's-die-heel-erg-van-haar-schrikken, (nee, Lex, ik bedoel niet jou!)
-Cubaanse salsaleraren,
-IJdele soapacteurs,
-Coke snuivende toneelspelers, 
-Minderjarige studenten,
-En ander gruwelijk onbereikbaar tuig.
De plurus voor ze.
Het is verdomme de hoogste tijd om getemd te worden.
Dus vanavond gaat Eucalypta uit eten met de Teerbeminde Temmert.
Na afloop laat zij zich zoetjes over de haren strelen, over het volgevroten buikje en de roomblanke dijtjes.
En daar zal zij dan heel zacht bij spinnen...
Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr