Nieuw icoon op de Nederlandse televisie is wat mij betreft Riet, uit het legendarische programma Boer zoekt vrouw. Riet kan heel hard praten en nog veel harder lachen en daarom mag ze van boer Hans op de boerderij komen logeren. Hans maakt champignonnesoep-met-balletjes ("die horen er eigenlijk niet in, maar 't is wel heul lekker") en hij slaat zijn dekbed vast open; want vannacht mag er een potentieeltje naast hem komen liggen. Er wordt eerlijk geloot om te zien wie er het eerst in bed mag bij de boer. "Ik heb 't kortste end!" roept Riet met overslaande stem in de camera. "Kiek es, hoe kort!" Ze houdt een -inderdaad nauwelijks zichtbaar- stokje in de lucht. Riet had dolgraag een nachtje tegen Hans z'n dikke bierbuik willen oprijen. Maar wanhoop niet Riet: er komt nog eens een moment-en dat weet ik bijna zeker-dat jij aan het langste end trekt!!

Deze week moet ik mijn doktersromannetje proberen af te krijgen. Ik ben er al meer dan een half jaar zoet mee, dus ik denk niet dat ik vrienden maak met de uitgever in kwestie.. Het eerste werkje lag een tijdje geleden in de schappen van uw betere supermarkt en was op bepaalde plaatsen zelfs uitverkocht! (je begrijpt dat ik undercover een aantal grootgrutters ben afgegaan: "Kunt u mij helpen aan het boekje "Roep om aandacht?" "Nee, mevrouw, ik ben door de hele voorraad heen. Die krengen vliegen als warme broodjes over de toonbank!")

Ik laat mij inspireren door Australische brandweermannen, Weense workaholics en Cubaanse charlatans. Denk violen en rode rozen, onschuldige zustertjes die om de tuin worden geleid door hun gruwelijk valse rivales....Knappe artsen die vallen voor de charmes van een patiente..

"Hij streek teder door haar lange, donkere lokken. Zijn lippen zochten de hare...etc.etc."

"Sleutel tot het geluk" heet mijn nieuwe boekje en dit vond ik eigenlijk wel een aardige cover. Jammer alleen dat het allemaal zo suikerzoet moet; het liefst zou ik het liefdespaartje op het einde willen laten vermoorden door een boosaardige neuroloog met een Black&Decker. Maar dat mag dus niet van de uitgever...

Gisteren was een heuglijke dag voor Tweede Kamerlid Boris van der Ham. De leden van D'66 hebben hem meteen achter Alexander Pechtold op de lijst gezet; op de tweede plaats dus. En da' s een triomf, want een paar achterkamer-smiegten plaatsten Boris eerder op nummer zes, en schoven een paar onbekende, smetteloze D'66-dames naar voren. Dat ons-kent-ons feestje gaat nu dus mooi niet door!
Een paar weken geleden vroeg ik aan mijn moeder of ze er over dacht om op 22 november op D'66 te gaan stemmen. Zij trok een uitgestreken gezicht en sprak plechtig de volgende woorden:

"Ik wed niet op een dood paard."

Ik wil niet zeggen dat ik er net zo over dacht, maar de moed begon ook mij, positivo-pur-sang, langzaam in de sneakers te zakken. Woorden als "zinkend schip" schoten door mijn hoofd en toen mijn moeder over dat dode paard begon werd ik bijna een beetje verdrietig.
Boris bewijst nu maar weer dat hij heel erg alive & kicking is; niks dood paard, verdomme....Boris is een knol met kloten, een vurige hengst met hart voor de zaak. Pechtold: pack your bags!

Heb je de film "Dark water" gezien? Dan wel de Japanse versie, want de Amerikaanse is vrij ruk. Maar brrr, wat is dat een gruuwlijk enge film; ik zat toendertijd in de bioscoop naast mijn niet nader te noemen goede vriend B.v.d.H. en die zat hartverscheurend hard te gillen en riep na afloop dat hij zoiets nooit meer wenst te zien. Nou is dit niet perse een maatstaf voor een hele enge film, maar zelfs ik, bonk stalen zenuwen, onverschrokken durfal, zat te sidderen en plaste bijna in de onderpeur van angst. Dat wil wat zeggen, hoor!!
Japanners zijn meesters in het wekken van suspense, maar zijn kaaskezen dat ook? Vanavond gaat er weer een Nederhorror in premiere; Sl8n8. Ben benieuwd!
Starring Victoria Koblenko; wat op zich eigenlijk al heel griezelig is.
Morgen heb ik in de sjooow een gesprekje met Jop Joris, een andere hoofdrolspeler uit de film. Ik ga mijn messen vast slijpen.. 

O, ik zit als een slangenmens achter de pc....kom zojuist terug van de Oriental Pearl, een Chinees massagehuis, waar ze wel raad weten met vastgeroest spierweefsel. Vroeger ging ik altijd naar een heel obscuur tentje, waar een hoogbejaard Chinees vrouwtje-zonder-tanden me op ruwe wijze te grazen nam. Maar ze heeft me een keer zo hard tussen m'n ribben geslagen, dat ik drie dagen heb krom gelopen. Dus nu heb ik een stempelkaart van de Oriental Pearl en als de kaart vol is krijg ik een wandkleed cadeau. (nog zes stempeltjes te gaan.)
Alles is roze in het O. P. en ook dat spreekt me bijzonder aan. Ze trekken heel hard aan mijn voeten en ook soms aan mijn haar. En ze slaan ontzettend hard, maar dat hoort bij de Chinese methode en het is in ieder geval niet zo hard als bij die bejaarde. Er staat Chinese popmuziek op (ik ben daar gek op, verdomme!) en na afloop van de massage krijg ik een kopje groene thee en gaan alle masseuses me heel gelukzalig aan zitten kijken, waarschijnlijk in de hoop op een exorbitante fooi, die ik dan ook geef.
Ik voel me dermate herboren dat ik nu zelf tomatensaus ga maken. Met tomaten ontvellen en stampen, alles f*cking homemade tot in het kleinste detail. Basilicum, jonge knoflook, verse parmezaanse kaas... Precies zoals Jamie Oliver dat gisteren op tv liet zien. (hoop ik)

Over kreunerds gesproken; Eva de Roovere kan er ook wat van! Op 100%NL draaien we haar plaatje 'Fantastig toch' bijna aan flarden en de mensen raken volledig van de leg; iedere sjooow stromen de mailtjes binnen; "wie is toch die vlaamse zangeres die een beetje hijgend zingt?"
Op Eva's website staat de volgende tekst geschreven:

"De jager is klaar. De jacht is open, de vangst gaan beginnen."

En dan in een bruidsjurk met jachtgeweer op bed gaan liggen; rrrrrrr, een vrouw naar mijn hart!!
Het album "De jager" is in z'n totaliteit vrij geniaal, amai, ik voorspel u; we gaan nog veel horen van dit madammeke..